My

Kiedy życie upływa szybko,
Kiedy sekundy tworzą lata,
Kiedy czas płynie za wolno,
Kiedy chcielibyśmy wrócić do chwili,
w której się spotkaliśmy,
Kiedy nie umiemy cieszyć się chwilą,
Kiedy zrozumiemy, że to, co mamy jest najlepszym co moglibyśmy mieć?
Kiedy nauczymy się doceniać?

Kiedy to stracimy, po tym jak bardzo to odczujemy, możemy stwierdzić, ile i jak bardzo wpłynęło to na nas i nasze życie.
Również to jak za mało daliśmy swojego czasu tej sprawie, tej osobie, czy rzeczy, która aktualnie doprowadza nas do łez.
Czasami niesłusznie oceniamy samych siebie i innych.
Nasze decyzje, które ranią nas samych, choć często są jedynym, najlepszym wyjściem.

Nauczmy się, więc chociaż doceniać…
Doceniać czas, który był nam dany, kiedy spędzaliśmy go z kimś za kim aktualnie tęsknimy .
Nauczmy się zachować odważniej,
Posuwajmy przez świat śmielej,
Nie bójmy się kim jesteśmy, kim byliśmy,
Nie bójmy się mówić i okazywać uczuć,
Bądźmy tacy jacy chcielibyśmy być i tak jak chcielibyśmy, by nas traktowano.
Kochajmy tych, którzy nas zranili i tych, którzy od nas odeszli.

Klaudia Bartanowicz 3a4

Opublikowane przez Stowarzyszenie Umarłych Sofistów

Jesteśmy uczniami klasy humanistycznej w XIV LO w Gdańsku. Lubimy filozofować, dyskutować, analizować i snuć refleksje! Każdy z nas jest inny, czyli wyjątkowy. Pomysł stworzenia bloga powstał podczas omawiania „Chmur” Arystofanesa na lekcjach języka polskiego. Sofiści uważali między innymi, że prawda jest zależna od punktu widzenia. Każdy widzi świat inaczej, więc każdy z nas będzie postrzegał inną prawdę. Będziemy tu pisać o sobie, o tym jak odbieramy rzeczywistość i o tym, co dla nas jest ważne.

Dodaj komentarz

Zaprojektuj witrynę taką jak ta za pomocą WordPress.com
Rozpocznij