Gdyby nie rzeczywistość, w której się znaleźliśmy zapewne dzisiejszy poranek poświęcilibyśmy na celebrowanie urodzin niezwykłej dla nas osoby. Współtwórczyni tego bloga, naszej wychowawczyni -Pani Anny Konarzewskiej- a najogólniej mówiąc człowieka pełnego empatii oraz miłości do świata. Nie wyobrażam sobie, żeby tego dnia zabrakło urodzinowego tortu, a na nim osiemnastu świeczek. Liczby przedstawiającej wiek, który odzwierciedla jaką energią emanuje nasza Pani każdego dnia, na każdej godzinie lekcyjnej.
Wszystkiego co Pani tylko zechce, zapragnie, czego tylko Pani potrzebuje; no i oczywiście świadomości istnienia młodych osób, nas, tych którzy zawsze postarają się pomóc.
Siedząc przed laptopem, na lekcjach zdalnych nie jest Pani w stanie tego zobaczyć, aczkolwiek w każdym naszym spojrzeniu, naszych oczach odbija się nasza wdzięczność, zaufanie oraz podziw skierowane ku Pani osobie. A skoro ,,nie ma dwóch jednakich spojrzeń w oczy” za każdym razem może liczyć Pani na coraz to bardziej oryginalne, niepowtarzalne, prawdziwsze emocje towarzyszące naszym wspólnym spotkaniom.
Dzisiejszy wpis jest nieco inny, mniej w nim refleksji, a więcej opisu na temat pewnej niezłomnej kobiety, która znana jest w Internecie (i nie tylko) jako (nie)zwykły wychowawca. Ten blog to nasz mały kawałek miejsca w przestrzeni internetowej, który zawdzięczamy właśnie Pani Ani. Jest to jedna z całej masy rzeczy, jaką mamy możliwość realizować pod czujnym okiem dzisiejszej solenizantki. Niech cały Internet życzy dzisiaj Pani Ani wszystkiego, wszystkiego co najlepsze, bo zasługuje Pani na to jak mało kto!
,,Prawdziwi super bohaterzy nie noszą peleryny – oni są nauczycielami!”
Przesyłam całusy w imieniu wszystkich!
Kornelia Stenzel ❤️
Stowarzyszenie Umarłych Sofistów 