Dziś nasza klasa miała okazję porozmawiać z niezwykłą osobą, Konradem Piskałą. Nasz gość opowiadał nam o swoich podróżach po Afryce, odpowiadał na nasze pytania i niesamowicie nas inspirował. Jego podróże do Afryki były inspirowane fotografiami Ugura Gallena. W związku z tym niezwykłym spotkaniem wspólnie napisaliśmy kilka wierszy…
(Krok..Chód..Bieg…)
Ranko, Paweł, Robert, Tosia, Oliwia
(Krok…krok….krok….krok..)
Uciekinierów krok, wojna SZOK!
Krwawy bok
W ogień skok
(Krok…Krok..Krok..Krok…)
Minął już rok,
Wschód otacza mrok
Wokół pełno zwłok.
(Chód…Chód…Chód…Chód…)
Gorąca chłód,
Tonowy głód,
Krajobrazów cud,
Zgnilizny smród,
(Chód…Chód…Chód…)
Nauki brakuje tu,
Życie,
To wielki trud
Łąk skapuje śmierci miód.
(Bieg…Bieg…Bieg..Bieg…)
Nowej drogi wers,
Kiedy spadnie śnieg,
Gotowi będziemy wnet,
I choć boicie się,
To nie jest scieżki kres,
(Bieg…Bieg…Bieg…Bieg)
To nie powrót na stary brzeg,
Krok za krokiem przed,
Chodem na nowy cel,
Jutro nowy zacznie się bieg.
(Krok..Chód..Bieg…)
Afryka oczami podróżnika
Marta, Igor, Ala, Emila, Kornelia
Moje serce krwawi, gdy dzieci w Afryce głód trawi.
Bieda im doskwiera a życie sponiewiera.
Choć mają tak niewiele, to wspaniali z nich przyjaciele.
Gdy ktoś jest tam w potrzebie, oni poświęcają siebie.
By innych uszczęśliwiać i szczęście ich zdobywać.
Ważniejsze są relacje niż Europejskie atrakcje.
Im uśmiech szczęście daje, a nie nasze seriale.
Choć praca ich tam trudzi, to przyjaźni są do ludzi.
Taka właśnie jest Afryka, oczami podróżnika!
“Kultura Afryki”
Ola
Kultura Afryki:
głód, pragnienie, słoniki.
Kultura Afryki:
życzliwość ludzi, ploty, wielbłądziki…
Nigeria, Sudan, Libia czy Egipt
Angola, Tanzania lub Kenia…
W złotej Europie te państwa i tak nie mają znaczenia!
Słyszałeś!? Gaga Oscara dostała,
a Manueala walnięto w głowę,
chociaż wiemy na kogą uwagę zwracała
Ola w złotej Europie.
Kultura Afryki:
śmierć, tańce, bijatyki.
Kultura Afryki,
kradzież, hulańce, narkotyki.
„Afryko, Afryko gdzie jesteś?”
Oskar
Martyna, Oskar, Ola, Asia, Mateusz
Jestem w waszych sercach, a przede wszystkim na pustyni.
Rosnę na niej jak owoc kiwano, egzotyczny ogórek,
podlewacie mnie swoją nadzieją.
Na bezkresnym piasku latam jak ptak,
ptak o nazwie Homo Sapiens Sapiens.
Bo latam za pomocą serca,
to jest silnik mój i Afryki,
a jego rura wydechowa to mój uśmiech.
Zanzibar- safari, Etiopia -lud,
czy na pewno wiesz, jaki tam panuje głód?
U nas porządek, głodu nie czujemy,
ale czy na szkodę ludzką nie odpowiemy?
Szkoła, nauka, prestiż i sława
czy tak dla nich właśnie wygląda zabawa?
Trzy dolary dziennie stawka nie wysoka,
ale czy do przeżycia wystarczy dla biednego chłopca?
Paulina, Eliza, Weronika, Krystian
Dzieci w Afryce głodują.
Z braku pożywienia i wody mają też rożne choroby.
Walczą z nimi dzielnie, prosząc o pomoc codziennie.
Dla swojego plemienia szukają pożywienia.
Wspólnie razem działają,
Dlatego przeciwieństwa pokonają.
Ludzie są tam bardziej zżyci,
Ale też tacy co w lasach zostawiają dzieci.
Są jednak ludzie, którzy je ratują.
Dobre serce swe ukazują.
Ludzie modlą się o życie,
Ale nikt ich nie usłyszy.
Mają piękno dookoła,
Lecz cierpią z powodu ognia.
Zawsze jest z kim rozmawiać, nigdy nie czujesz się samotnie,
ktoś zawsze podejdzie i zacznie rozmawiać niezwłocznie.
Dziękujemy za uwagę 😉
Stowarzyszenie Umarłych Sofistów 